« الظَّالِمِينَ » « 1 » و دربارهء پيمان شكنان و قاطعان رحم و مفسدان در زمين مىفرمايد : « أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ » « 2 » و دربارهء كسانى كه كتمان حق مىكنند ، مىفرمايد : « « أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ » ؛ خداوند و همهء لعنت كنندگان آنها را لعنت مىكنند » . « 3 » بىشك لعن در لغت به معناى طرد كردن و دور ساختن است كه گاه به صورت عملى انجام مىشود و گاه به صورت لفظى يا در شكل نفرين ؛ مثلا گفته مىشود : « لعنة اللّه عليك » يعنى خدا تو را از رحمتش دور دارد . مسلّم است كه هيچ مؤمنى را نمىتوان لعن كرد ؛ ولى افراد بىايمان و منافق و كسانى كه گناه عظيمى مانند ظلم و ستم و فساد و ايجاد تباهى در زمين و امثال آن مرتكب مىشوند مستحق لعن‌اند ، بنابراين لعن مخصوص كافران و منافقان نيست .

--> ( 1 ) . هود ، آيهء 18 . ( 2 ) . رعد ، آيهء 25 . ( 3 ) . بقره ، آيهء 159 .